Het is inmiddels alweer een maand geleden dat ik een blog plaatste. In die tijd is veel veranderd. Na een gesprek met de arts hebben we besloten om de zindelijkheidstraining van mijn zoon een andere wending te geven. De reden? Hij wilde het gewoonweg niet meer. Ik had een telefonisch gesprek aangevraagd onder schooltijd, zodat ik vrijuit kon praten. Tijdens dat gesprek werd mij iets duidelijk. Iets wat ik verkeerd verwoord had naar mijn zoon. Hij neemt namelijk alles letterlijk. Heel erg letterlijk. Een zin die figuurlijk bedoeld is, begrijpt hij niet. Ik had vanaf het begin tegen hem gezegd "Jij kan er niks aan doen". Nu weet ik dat hij dat anders opvatte. Voor hem betekende dat: "Ik kan er niks aan doen, dus ik kan er ook niks aan doen om het te verhelpen". Dit was echt een eye-opener voor mij. We moeten hem dus anders aanpakken.
We gaan nu op een andere manier trainen. Ik heb het nu anders naar hem verwoord: "Het is niet jouw schuld, maar je kan er wel wat aan doen". En daar zijn we nu mee begonnen. Stap voor stap. We zijn begonnen met een paar vaste momenten per dag invoeren: thuiskomen uit school en voor het avondeten. Dat zijn de momenten dat hij naar het toilet MOET. Natuurlijk hadden we al andere vaste momenten, zoals wanneer hij uit bed komt en voordat hij gaat slapen. Maar die momenten moeten uitgebreid worden. Dit is een begin, met coaching van de artsen gaan we dit steeds verder uitbreiden, maar alles heel rustig.
Maar ik ben ook verder gaan kijken. Sinds kort is hij nu ook onder behandeling bij een alternatief genezeres. Eigenlijk ben ik daar veel te nuchter voor. Maar ik moet het van mijzelf een kans geven. Het voordeel is dat mijn zoon niet altijd mee hoeft, maar één keer, alles verloopt verder via mij. Dat was afgelopen week. Hij gelooft er wel in en denkt dat zij hem kan helpen. Dat hij het gelooft is het belangrijkste. Ze gaat hem niet alleen helpen met zijn zindelijkheidsproblemen, maar ook met het slaapwandelen en de nachtelijke angstaanvallen. Want helaas is dat nog steeds niet over... Ik ben benieuwd!
maandag 30 september 2013
woensdag 28 augustus 2013
Rustpauze in zindelijkheidstraining
We zijn weer terug van vakantie. We hebben het heerlijk gehad met mooi weer en leuke mensen om ons heen. Op zich heel ontspannend. Met mijn zoon hadden we afgesproken een pauze in te lassen betreffende de zindelijkheidstraining. Hij wilde niet meer! En omdat hij nog meer onderzoeken moest ondergaan (vanwege pré-puberteitsklachten) leek me dat wel even slim. Hij is nou eenmaal geen jongen die zo sterk in zijn schoenen staat dat hij dit allemaal tegelijk kan handelen. Een rustpauze dus. En die beviel wel. Het gekke is dat zonder die training het veel beter gaat. Alsof de druk eraf is. Natuurlijk had hij wel af en toe een natte broek of een klein poepje in zijn broek, het zou raar zijn als dat niet meer gebeurde, maar de frequentie was duidelijk minder. Lastig! Want hoe nu verder?
Tijdens de eerste dagen van de vakantie hebben we de eerste uitslag van zijn onderzoeken binnengekregen. Gelukkig geven deze uitslagen geen puberteit aan. Als ik het goed heb begrepen zit hij dus niet in een vervroegde puberteit. De oorzaak kan nog de bijnier zijn. Deze uitslag krijgen we helaas pas over twee weken.
Dat er spanning bij hem zit, werd deze vakantie wel duidelijk. Drie weken lang heeft hij iedere nacht meerdere keren geslaapwandeld. Hij kwam uit bed, praatte wartaal, werd gillend wakker (nou ja, niet wakker, maar daar leek het op) en de volgende ochtend wist hij niks meer. Ik heb het op internet opgezocht. Hij heeft last van slaapwandelen en nachtelijke angstaanvallen. Niks ernstigs maar wel vervelend, vooral voor ons. Zes keer per nacht wakker gemaakt worden is geen pretje! En het is erfelijk... Ik heb vroeger ook geslaapwandeld, net als zijn beide oma's... Het kan versterkt worden door spanning... We zijn nu alweer een paar dagen thuis, de eerste nacht thuis was nog de ergste nacht. Hij was op de vlucht voor iets en stond op zijn halfhoogslaper tegen de muur aan te klimmen. Aan de ene kant heel lachwekkend om te zien maar aan de andere kant ook heel sneu. Hij weet er niks meer van... De afgelopen drie nachten is hij maar één keer gillend wakker geworden. De rust is een beetje wedergekeerd...
vrijdag 26 juli 2013
Zindelijkheidstraining in de vakantie
De zomervakantie is begonnen! En een zindelijkheidstraining in de vakantie terwijl er geen normaal ritme meer is... Het werkt niet. Mijn zoon had er al helemaal geen zin meer in. Al die verplichtingen... Hij werd er gek van. Toen ik twee weken geleden geopereerd werd was dat voor hem een mooi moment om de handdoek in de ring te gooien. Wetend dat mama even geen energie had om op te letten of de lijsten wel ingevuld werden. Een week later begon de zomervakantie. We hebben geprobeerd om het weer op te pakken, maar hij heeft er geen zin in. En HIJ moet het doen... Best frustrerend! Geen idee wat ik er nu mee aan moet. Ik denk dat het slimmer is om het maar te laten rusten tot na de zomervakantie, wanneer er weer een normaal ritme van naar school gaan is. En hij misschien ook weer wat meer zin heeft om zich ervoor in te zetten. Zo aan het eind van het schooljaar zijn kinderen toch veel vermoeider. Misschien zijn dit excuses die ik graag voor hem verzin, maar dwingen heeft ook geen zin. Hij zegt dat hij van zijn "probleem" af wil, maar hij wil er ook niet teveel voor doen.
Gisteren is mijn zoon voor een onderzoek opgenomen geweest in het ziekenhuis. Hij was daar best wel zenuwachtig voor. Hij moest aan het infuus waarna er een paar keer bloed werd afgenomen en medicijnen werd ingespoten. Bij het inbrengen van het infuus was hij zo gespannen dat hij weer bijna flauw viel. Maar we waren erop voorbereid! Hij doet het namelijk altijd als er geprikt moet worden. Het schijnt dat je dat hebt, of niet.
Ik ben benieuwd naar de uitslag. Over anderhalve week krijgen we de eerste uitslag, het tweede deel volgt een paar weken later. De kinderarts vermoedt dat hij een probleem met zijn bijnier heeft. Het zou niks met zijn zindelijkheidsproblemen te maken hebben. Maar ik vraag me dat toch een beetje af. Want waarom heeft hij altijd problemen in dat gebied van zijn lichaam?
Het rare is, dat hij op dat soort momenten helemaal niet in zijn broek plast. Dat zou je toch verwachten! De hele dag is hij droog gebleven, op één poepbroek na.
Gisteren is mijn zoon voor een onderzoek opgenomen geweest in het ziekenhuis. Hij was daar best wel zenuwachtig voor. Hij moest aan het infuus waarna er een paar keer bloed werd afgenomen en medicijnen werd ingespoten. Bij het inbrengen van het infuus was hij zo gespannen dat hij weer bijna flauw viel. Maar we waren erop voorbereid! Hij doet het namelijk altijd als er geprikt moet worden. Het schijnt dat je dat hebt, of niet.
Ik ben benieuwd naar de uitslag. Over anderhalve week krijgen we de eerste uitslag, het tweede deel volgt een paar weken later. De kinderarts vermoedt dat hij een probleem met zijn bijnier heeft. Het zou niks met zijn zindelijkheidsproblemen te maken hebben. Maar ik vraag me dat toch een beetje af. Want waarom heeft hij altijd problemen in dat gebied van zijn lichaam?
Het rare is, dat hij op dat soort momenten helemaal niet in zijn broek plast. Dat zou je toch verwachten! De hele dag is hij droog gebleven, op één poepbroek na.
donderdag 18 juli 2013
Stress en zindelijkheidsproblemen
Op het moment gebeurt er weer veel in het leventje van mijn zoon. Niet alleen het einde van het schooljaar is in zicht; hij moet nog anderhalve dag naar school. Maar zo aan het einde ben ik vorige week geopereerd aan mijn neus. Daarvoor moest ik ook een nachtje in het ziekenhuis liggen. Het maakte veel indruk op beide jongens, maar niet traumatisch. Ze zijn op bezoek geweest en hebben gezien waar ik was. Dat was goed. Thuis moet ik nog aardig herstellen. Ik mag niet bukken en tillen en ik had wat last van complicaties (niet eens aan mijn neus maar aan mijn arm door het misprikken van het infuus). Toch is het raar, mijn zoon heeft maar een keer een natte broek gehad in een week tijd! Je zou toch zeggen dat stress niet positief werkt....
Maar er is nog een stressfactor bij gekomen. De eerste kenmerken van puberteit hebben zich aangediend bij hem. Maar hij is nog geen acht jaar.... Bij jongens ligt de grens op negen jaar. Voor die tijd moet je het na laten kijken. Aangezien wij al regelmatig bij de kinderarts komen hebben wij het aangekaart en het balletje is gaan rollen. Anderhalve week geleden heeft hij bloed moeten laten prikken. Op zich ging dat heel goed, maar ja daarna... toen viel hij flauw.... De dag erna moest hij weer komen voor een botfoto. We hebben hem verteld dat hij te jong is voor haargroei en dat we dat na laten kijken. Maar dat dat ook vervelende oorzaken kan hebben, hebben we niet gezegd.
Gisteren hebben we de uitslag gekregen. De waardes in zijn bloed waren acceptabel maar de botfoto laat zien dat hij zeker een jaar voorloopt met zijn groei. Nu moet er dus verder onderzoek plaatsvinden. Hij moet een halve dag opgenomen worden in het ziekenhuis. Hij wordt dan aan het infuus gelegd en krijgt hormonen ingespoten en er wordt een paar keer bloed afgenomen. Voornamelijk gaan ze de bijnier bekijken. Daar kan een stoornis in zitten. Ik hoop dat dit allemaal nog voor onze vakantie kan plaatsvinden... De wachttijd op de uitslag is voor het ene gedeelte twee weken en voor het andere gedeelte zes weken...
Het kan ook zijn dat hij gewoon vervroegd in de puberteit is, maar dan moet hij ook hiervoor aan de medicijnen, anders wordt hij niet groter dan 1.50 meter.
Het is weer spannend allemaal! Een ding weet ik wel: ik heb weer goed op mijn moederinstinct vertrouwd... Ik ben nu wel benieuwd hoe de zindelijkheidstraining zich verder ontwikkelt, met dit in mijn achterhoofd....
zaterdag 29 juni 2013
Volgende stap in de zindelijkheidstraining
Afgelopen week zijn we naar de mictiepoli (plas- en poeppoli) in het ziekenhuis geweest. We hadden een gesprek met de arts die het traject begeleidt. Het fijne tijdens zo'n gesprek is, dat ze met mijn zoon praten en niet rechtstreeks met mij. Natuurlijk wordt er af en toe ook wat aan mij gevraagd maar ze richten zich voornamelijk op het kind. Behalve dat dat een stuk vriendelijker is voor het kind, zijn ze daardoor ook veel bewuster van het traject waar ze in zitten.
Zoals de vorige keer al geschreven, loopt de training niet helemaal lekker. Hij vult zijn lijsten netjes in maar is er nog niet bewust mee bezig. Toch gaan we nu een stapje verder. Er moeten nieuwe lijsten ingevuld worden. Dit keer moet hij niet invullen hoe vaak hij geplast heeft en hoe vaak hij een natte broek heeft gehad. Nee, dit keer moet hij op vaste momenten gaan controleren of hij droog is. Op het toilet, zodat hij dan ook meteen een plas doet. Dit is weer even wennen en aanpassen voor zowel mijn zoon als voor ons. Nu mag ik hem een klein beetje helpen, door te zeggen 1, 2, 3... of ik zeg: vast moment. Hij weet dan al waar ik het over heb.
Wat de vorige keer ook een probleem was, was dat hij regelmatig weigerde vijf minuten op het toilet, om te poepen, te gaan zitten 's ochtends en 's avonds na het eten. We hebben er nu een "bonussysteem" van gemaakt. De eerste twee weken hebben we hem nog 1 keer gezegd dat hij moest gaan. Als hij dat deed kreeg hij 1 punt. Als wij het een tweede keer moesten zeggen, kregen wij een punt. Bij vijf punten voor hem krijgt hij een beloning. Niet in de vorm van een cadeau, maar bijvoorbeeld door te zeggen wat hij wil eten, of een half uur langer op de X-Box. Bij vijf punten voor ons, moet hij een klusje voor ons doen. De eerste twee rondes heeft hij gewonnen. We hebben het nu een beetje moeilijker gemaakt. Wij zeggen niks meer, hij moet het nu echt zelf gaan doen. Nu ziet het er naar uit dat wij gaan winnen. Ondanks dat we al weken dit ritme aanhouden, zit het er nog niet in bij hem. Het staat nu 2-1 voor ons....
Bovenstaande was een idee van de arts en werkt best goed. Ik hoop dat hij het nog een tijd volhoudt!
Toen de arts vroeg wanneer hij van zijn probleem af wilde zijn, antwoordde hij: in groep 5. Dat is dus volgend schooljaar. Ik hoop dat hij dat gaat redden!
Zoals de vorige keer al geschreven, loopt de training niet helemaal lekker. Hij vult zijn lijsten netjes in maar is er nog niet bewust mee bezig. Toch gaan we nu een stapje verder. Er moeten nieuwe lijsten ingevuld worden. Dit keer moet hij niet invullen hoe vaak hij geplast heeft en hoe vaak hij een natte broek heeft gehad. Nee, dit keer moet hij op vaste momenten gaan controleren of hij droog is. Op het toilet, zodat hij dan ook meteen een plas doet. Dit is weer even wennen en aanpassen voor zowel mijn zoon als voor ons. Nu mag ik hem een klein beetje helpen, door te zeggen 1, 2, 3... of ik zeg: vast moment. Hij weet dan al waar ik het over heb.
Wat de vorige keer ook een probleem was, was dat hij regelmatig weigerde vijf minuten op het toilet, om te poepen, te gaan zitten 's ochtends en 's avonds na het eten. We hebben er nu een "bonussysteem" van gemaakt. De eerste twee weken hebben we hem nog 1 keer gezegd dat hij moest gaan. Als hij dat deed kreeg hij 1 punt. Als wij het een tweede keer moesten zeggen, kregen wij een punt. Bij vijf punten voor hem krijgt hij een beloning. Niet in de vorm van een cadeau, maar bijvoorbeeld door te zeggen wat hij wil eten, of een half uur langer op de X-Box. Bij vijf punten voor ons, moet hij een klusje voor ons doen. De eerste twee rondes heeft hij gewonnen. We hebben het nu een beetje moeilijker gemaakt. Wij zeggen niks meer, hij moet het nu echt zelf gaan doen. Nu ziet het er naar uit dat wij gaan winnen. Ondanks dat we al weken dit ritme aanhouden, zit het er nog niet in bij hem. Het staat nu 2-1 voor ons....
Bovenstaande was een idee van de arts en werkt best goed. Ik hoop dat hij het nog een tijd volhoudt!
Toen de arts vroeg wanneer hij van zijn probleem af wilde zijn, antwoordde hij: in groep 5. Dat is dus volgend schooljaar. Ik hoop dat hij dat gaat redden!
dinsdag 18 juni 2013
Terugval in zindelijkheidstraining
We zijn nu ongeveer een maand verder met de zindelijkheidstraining. En de klat begint erin te komen... Mijn zoon moet iedere dag bijhouden hoe vaak hij geplast heeft. Op een andere lijst moet hij bijhouden of hij netjes twee keer per dag ('s ochtends en 's avonds na het eten) 5 minuten op het toilet heeft gezeten om te proberen te poepen. Het bijhouden op de lijsten is niet het probleem.... Dat doet hij netjes. Maar de bedoeling was dat hij zich bewust ging worden van het plassen, dat zijn hersens gaan samenwerken met zijn blaas. Maar helaas... daar is hij niet mee bezig, tenminste daar lijkt het op. De afgelopen drie weken heeft hij veel natte broeken gehad.
Maar niet alleen het plassen gaat niet goed. De ontlasting ook niet. Dat gedeelte lapt hij aan zijn laars. Als hij geen zin heeft om 5 minuten op het toilet te zitten, doet hij het ook echt niet. En dan gaat het fout. Want het klinkt gek, maar die 5 minuten werken echt! En eenmaal een poepbroek op een dag gehad hebben, houdt meestal in dat er nog een paar volgen. Op de een of andere manier raakt hij daar zo gestrest van dat het hem niet meer lukt om uit te poepen.
De artsen zijn hier inmiddels ook van op de hoogte. We zullen toch nog even op deze manier door moeten gaan. Een stap verder gaat niet als hij niet goed meewerkt. Vanaf morgen (we worden iedere donderdagmiddag gebeld) hebben we een andere arts, de vorige is met zwangerschapsverlof. Misschien kan zij beter tot hem doordringen... Eind juni moeten we ook weer bij haar op consult. De tijd zal het leren....
Maar niet alleen het plassen gaat niet goed. De ontlasting ook niet. Dat gedeelte lapt hij aan zijn laars. Als hij geen zin heeft om 5 minuten op het toilet te zitten, doet hij het ook echt niet. En dan gaat het fout. Want het klinkt gek, maar die 5 minuten werken echt! En eenmaal een poepbroek op een dag gehad hebben, houdt meestal in dat er nog een paar volgen. Op de een of andere manier raakt hij daar zo gestrest van dat het hem niet meer lukt om uit te poepen.
De artsen zijn hier inmiddels ook van op de hoogte. We zullen toch nog even op deze manier door moeten gaan. Een stap verder gaat niet als hij niet goed meewerkt. Vanaf morgen (we worden iedere donderdagmiddag gebeld) hebben we een andere arts, de vorige is met zwangerschapsverlof. Misschien kan zij beter tot hem doordringen... Eind juni moeten we ook weer bij haar op consult. De tijd zal het leren....
dinsdag 21 mei 2013
De eerste week van de zindelijkheidstraining zit erop!
De eerste week van de zindelijkheidstraining zit erop. Het was even wennen maar Jorn doet goed zijn best! Op de lijsten zie je goed hoe zijn plasritme en het plaspatroon is en die is heel herkenbaar. Sommige dagen is hij helemaal droog maar op andere dagen heeft hij 1 of 2 natte broeken.
Ik laat hem zijn gang gaan, ik probeer me er zo weinig mogelijk mee te bemoeien. Maar dat is lastig voor een controlfreak, zoals ik ben! Naar het toilet sturen mogen we niet meer, we moeten zeggen: 1, 2, 3.... en dan weet hij dat hij moet denken: moet ik wel of moet ik niet. Het werkt! Ik merk wel dat hij af en toe toch even lekker dwars wil doen en gelijk "nee" wil zeggen. Maar toch herpakt hij zichzelf dan en gaat serieus nadenken of hij moet plassen. Vaak gaat hij dan toch maar even naar het toilet.
Op school heeft hij voor zichzelf een manier gevonden hoe hij zijn toiletbezoeken bijhoudt. Hij zet met pen een plus op zijn arm als het goed is gegaan en een min als het fout is gegaan. Hij wil niet dat de andere kinderen weten dat hij met deze training bezig is, maar het grappige is, dat de plussen en minnen met koeienletters op zijn arm worden gezet :-)! Ach, hij voelt zich er op deze manier prettig bij....
Iedere donderdagmiddag belt de arts om 14.30 uur hem op. Hij vertelt haar dan zelf aan de telefoon hoe het is gegaan. Dag voor dag wordt het resultaat doorgenomen. Hoeveel vlaggetjes en hoeveel wolkjes... Op die manier wordt hij op zijn verantwoordelijkheden gewezen en weet hij dat hij de lijst goed bij moet houden. Er is een dag geweest vorige week, dat hij boos was en de lijst verpest heeft door meer vlaggetjes en wolkjes te tekenen. Dat heeft hij eerlijk moeten vertellen. Nu weet hij dat dat niet zo slim was!
Al met al doet hij echt goed zijn best. Hij houdt de lijsten goed bij. Het gaat boven mijn verwachting! Ik hoop dat hij het zo volhoudt! Ook nu met een drukke Avond4Daagse week!
Ik laat hem zijn gang gaan, ik probeer me er zo weinig mogelijk mee te bemoeien. Maar dat is lastig voor een controlfreak, zoals ik ben! Naar het toilet sturen mogen we niet meer, we moeten zeggen: 1, 2, 3.... en dan weet hij dat hij moet denken: moet ik wel of moet ik niet. Het werkt! Ik merk wel dat hij af en toe toch even lekker dwars wil doen en gelijk "nee" wil zeggen. Maar toch herpakt hij zichzelf dan en gaat serieus nadenken of hij moet plassen. Vaak gaat hij dan toch maar even naar het toilet.
Op school heeft hij voor zichzelf een manier gevonden hoe hij zijn toiletbezoeken bijhoudt. Hij zet met pen een plus op zijn arm als het goed is gegaan en een min als het fout is gegaan. Hij wil niet dat de andere kinderen weten dat hij met deze training bezig is, maar het grappige is, dat de plussen en minnen met koeienletters op zijn arm worden gezet :-)! Ach, hij voelt zich er op deze manier prettig bij....
Iedere donderdagmiddag belt de arts om 14.30 uur hem op. Hij vertelt haar dan zelf aan de telefoon hoe het is gegaan. Dag voor dag wordt het resultaat doorgenomen. Hoeveel vlaggetjes en hoeveel wolkjes... Op die manier wordt hij op zijn verantwoordelijkheden gewezen en weet hij dat hij de lijst goed bij moet houden. Er is een dag geweest vorige week, dat hij boos was en de lijst verpest heeft door meer vlaggetjes en wolkjes te tekenen. Dat heeft hij eerlijk moeten vertellen. Nu weet hij dat dat niet zo slim was!
Al met al doet hij echt goed zijn best. Hij houdt de lijsten goed bij. Het gaat boven mijn verwachting! Ik hoop dat hij het zo volhoudt! Ook nu met een drukke Avond4Daagse week!
Abonneren op:
Posts (Atom)