Na mijn laatste blog is er veel gebeurd naar aanleiding van de zindelijkheidsproblemen van mijn zoon. Mijn zoon heeft het moeilijk met zijn afwijking en problemen. Gelukkig heeft de kinderarts hem erg serieus genomen, waardoor er meteen stappen werden ondernomen. Tijdens ons laatste bezoek aan de kinderarts heeft hij een paar dingen aangegeven. Op de eerste plaats dat hij dacht dat er nog iets niet goed zat in zijn piemeltje en dat hij graag doorgestuurd wilde worden naar de uroloog. Zo knap dat hij dat zelf aan kon geven! En zo fijn dat de kinderarts het meteen serieus oppakte en hem doorstuurde naar de uroloog. Verder heeft hij ook verteld dat hij zichzelf een sukkel vindt. Dat heeft hij niet één keer aangegeven, maar veel vaker. Dat doet pijn als ouder, je wilt dat je kind blij is met zichzelf en gelukkig is. Ook dat werd meteen serieus aangepakt en hij werd doorverwezen naar de orthopedagoog. Het was een heftig gesprek, waarbij ook ik mijn tranen niet helemaal tegen kon houden...
Ondertussen zijn beide trajecten al ingegaan. Binnen twee weken was er een afspraak bij de uroloog en nog geen twee weken later volgde er een operatie. Dat was vorige week. Om 7.20 uur moesten wij ons melden en om 8.00 uur ging hij al onder narcose. We hadden hem laten kiezen wie met hem mee mocht naar de OK. Vorige keer was ik dat, dit keer mocht papa mee. Heftig voor mij, als zwangere moeder (ja ik ben ondertussen 17 weken zwanger!). Je ziet je kind weggaan en kan niet mee. Maar het was zijn keus die ik moest respecteren. Dus, tranen inhouden en kiezen op elkaar...
Het belangrijkste was dat de operatie niet voor niks was. Hij had het heel goed gevoeld. Weer werden twee vernauwingen verruimd en twee kleppen verwijderd. Meteen aan het begin van de urinebuis zat al een vernauwing. Ik ben toch wel benieuwd hoe die daar nu gekomen zijn. Kan dit vaker terugkomen? Dat is een vraag die we moeten stellen aan de uroloog bij de evaluatie.
Binnen anderhalf uur was hij weer terug op de afdeling. Nog twee uur later mocht de katheter eruit en moest hij zelfstandig gaan plassen. Dat was nog niet één, twee, drie gebeurd. Het deed zo'n pijn!! Na nog een dosis pijnstillers lukte het hem dan uiteindelijk en mochten we rond 14.45 uur naar huis. Het herstel ging heel vlot! De tweede dag had hij al niet eens meer pijnstillers nodig en nog een dag later zat hij alweer op school. Na een week niet sporten, mag hij vanavond dan eindelijk weer naar karate. Heerlijk!
Hij is ook al bij de orthopedagoog geweest en heeft het eerste onderzoek, het belevingsonderzoek, achter de rug. Vandaag hebben we daar de uitslag van gekregen. Hij heeft het moeilijk met zijn plas- en poepprobleem. Hij heeft geen goed beeld van zichzelf, niet alleen hierdoor, maar ook omdat hij veel sproeten heeft. Terwijl hij zo'n leuk koppie heeft! Zijn zelfvertrouwen is heel erg kwetsbaar en daar moet wel iets aan gedaan gaan worden. Maar wat hij heel erg leuk vindt, is dat hij nog een broertje of zusje krijgt. Ik was in het begin ontzettend bang voor zijn reactie, maar hij vindt het geweldig. Dat was weer goed om te horen!
Volgende week krijgt hij nog een onderzoek, een intelligentieonderzoek. Daarna, waarschijnlijk na de meivakantie, gaan we weer starten met de plastraining. Dit keer gaat de orthopedagoog daarbij helpen. Ik hoop dat het deze keer wel gaat lukken...!
Tot de volgende keer!
maandag 31 maart 2014
maandag 10 februari 2014
Zindelijkheidsproblemen: Zindelijkheidsproblemen / Uroloog en Psycholoog
Zindelijkheidsproblemen: Zindelijkheidsproblemen / Uroloog en Psycholoog: Het is alweer even geleden dat ik een bericht heb geplaatst in mijn blog. Maar we hebben niet stil gezeten. Het traject met de natuurlijk ge...
Zindelijkheidsproblemen / Uroloog en Psycholoog
Het is alweer even geleden dat ik een bericht heb geplaatst in mijn blog. Maar we hebben niet stil gezeten. Het traject met de natuurlijk geneeskundige is voorlopig stop gezet. Eerst maar eens naar de kinderarts.
Vanochtend zijn we bij de kinderarts geweest. Dit keer hadden we een dubbele afspraak, om te praten over zijn groei (puberteitskenmerken) en over zijn zindelijkheid. We begonnen te praten over zijn zindelijkheid. Op zo'n moment is het altijd fijn om er als ouder bij te zijn. Als je aan mijn zoon vraagt hoe het gaat, is zijn standaard antwoord: "goed". Maar is dat ook zo? Gelukkig prikt zo'n arts daar ook meteen doorheen. Het gaat niet goed, het is stabiel. Maar met mijn zoon zelf gaat het niet goed. Hij heeft het erg moeilijk, hij vindt zichzelf een hele grote sukkel... En dat komt voornamelijk door het plassen en poepen in zijn broek. Hij heeft echt een fantastische arts. Ze gaf meteen aan dat ze hem gaat helpen. Het ziekenhuis heeft goede psychologen in dienst die kinderen zoals hij helpen. Hij is er al eerder geweest. Hij heeft hulp nodig, want ook zijn schoolprestaties lijden eronder. Hij is heel erg onzeker en verlegen. Door zijn onzekerheid durft hij niks te zeggen als hij maar enigszins twijfelt of hij het wel goed doet of weet, dan gaat hij hakkelen. En zijn toetsen? Daar haalt hij vervolgens geen voldoendes meer voor. Maar het voornaamste vind ik dat hij weer gelukkig wordt. Als moeder doet het enorm veel pijn als je kind niet gelukkig is. Als hij niet de onbezonnen jeugd, die je hem zo gunt, kan hebben. De wachttijden zijn gelukkig kort, dus binnenkort mag hij starten.
Maar dat is niet het enige wat er verandert. Mijn zoon heeft aangegeven dat hij denkt dat er weer of nog steeds iets mis is in zijn piemeltje. Dat er een belemmering zit. Dat is in lijn met wat de uroloog na zijn operatie drie jaar geleden heeft aangegeven. Er waren toen drie kleppen verwijderd, maar er zaten er meer. En die drie kleppen waren zo groot, dat de kans op littekenvorming heel groot is, waardoor dat weer problemen gaat geven. Ook hier stond de kinderarts meteen open voor. Een afspraak met de uroloog staat inmiddels voor half maart.
Als het traject met de uroloog is afgelopen, zal hij weer moeten gaan beginnen met de zindelijkheidstraining. Met een andere arts dan de vorige keer. Met haar had hij geen klik. Hij vond haar te "kattig". Hij is dan ook weer een jaar ouder, hopelijk lukt het dan wel...
Veel veranderingen in één keer... Maar de kinderarts vond dat we door moesten pakken. Niet wachten met de psycholoog, totdat het traject met de uroloog achter de rug is, zoals ik had bedacht. Nee, hij heeft nu hulp nodig! Toch wel fijn, maar het zal wel een zware tijd voor hem worden.
Vanochtend zijn we bij de kinderarts geweest. Dit keer hadden we een dubbele afspraak, om te praten over zijn groei (puberteitskenmerken) en over zijn zindelijkheid. We begonnen te praten over zijn zindelijkheid. Op zo'n moment is het altijd fijn om er als ouder bij te zijn. Als je aan mijn zoon vraagt hoe het gaat, is zijn standaard antwoord: "goed". Maar is dat ook zo? Gelukkig prikt zo'n arts daar ook meteen doorheen. Het gaat niet goed, het is stabiel. Maar met mijn zoon zelf gaat het niet goed. Hij heeft het erg moeilijk, hij vindt zichzelf een hele grote sukkel... En dat komt voornamelijk door het plassen en poepen in zijn broek. Hij heeft echt een fantastische arts. Ze gaf meteen aan dat ze hem gaat helpen. Het ziekenhuis heeft goede psychologen in dienst die kinderen zoals hij helpen. Hij is er al eerder geweest. Hij heeft hulp nodig, want ook zijn schoolprestaties lijden eronder. Hij is heel erg onzeker en verlegen. Door zijn onzekerheid durft hij niks te zeggen als hij maar enigszins twijfelt of hij het wel goed doet of weet, dan gaat hij hakkelen. En zijn toetsen? Daar haalt hij vervolgens geen voldoendes meer voor. Maar het voornaamste vind ik dat hij weer gelukkig wordt. Als moeder doet het enorm veel pijn als je kind niet gelukkig is. Als hij niet de onbezonnen jeugd, die je hem zo gunt, kan hebben. De wachttijden zijn gelukkig kort, dus binnenkort mag hij starten.
Maar dat is niet het enige wat er verandert. Mijn zoon heeft aangegeven dat hij denkt dat er weer of nog steeds iets mis is in zijn piemeltje. Dat er een belemmering zit. Dat is in lijn met wat de uroloog na zijn operatie drie jaar geleden heeft aangegeven. Er waren toen drie kleppen verwijderd, maar er zaten er meer. En die drie kleppen waren zo groot, dat de kans op littekenvorming heel groot is, waardoor dat weer problemen gaat geven. Ook hier stond de kinderarts meteen open voor. Een afspraak met de uroloog staat inmiddels voor half maart.
Als het traject met de uroloog is afgelopen, zal hij weer moeten gaan beginnen met de zindelijkheidstraining. Met een andere arts dan de vorige keer. Met haar had hij geen klik. Hij vond haar te "kattig". Hij is dan ook weer een jaar ouder, hopelijk lukt het dan wel...
Veel veranderingen in één keer... Maar de kinderarts vond dat we door moesten pakken. Niet wachten met de psycholoog, totdat het traject met de uroloog achter de rug is, zoals ik had bedacht. Nee, hij heeft nu hulp nodig! Toch wel fijn, maar het zal wel een zware tijd voor hem worden.
dinsdag 10 december 2013
Zindelijkheidsproblemen: Feestdagen en zindelijkheidsproblemen
Lees mijn nieuwste blog:
Zindelijkheidsproblemen: Feestdagen en zindelijkheidsproblemen: Dit is een lastige maand voor kinderen met zindelijkheidsproblemen . Tenminste, wel voor mijn zoon. Ondanks dat het geheim van 5 december vo...
Zindelijkheidsproblemen: Feestdagen en zindelijkheidsproblemen: Dit is een lastige maand voor kinderen met zindelijkheidsproblemen . Tenminste, wel voor mijn zoon. Ondanks dat het geheim van 5 december vo...
Feestdagen en zindelijkheidsproblemen
Dit is een lastige maand voor kinderen met zindelijkheidsproblemen. Tenminste, wel voor mijn zoon. Ondanks dat het geheim van 5 december voor hem geen geheim meer is, blijft het toch spannend. Maar deze tijd was extra druk. Zijn broertje werd 3 december 4 jaar. Feest, verjaardag, voor het eerst naar school…. Dat was ook voor de oudste spannend. En het blijft druk. Eerst gaat mijn man nog een week naar Taiwan. We gaan hem met z'n drieën ophalen op Schiphol, waar de jongens nog nooit geweest zijn. Dan de Kerst… Maar wat wel heerlijk is, is dat we twee weken vakantie hebben! Daar zijn we aan toe.
Zoals hierboven omschreven is het een lastige tijd voor mijn zoon. Hij plast en poept continu in zijn broek. Ook weer op school! Gelukkig heeft hij een geweldige juf, die er heel goed en discreet mee omgaat. Hij durft het haar dan ook eerlijk te zeggen. Wij wonen dicht bij school, dus als hij een poepbroek heeft mag hij even snel naar huis komen om te verschonen. Wat is het dan fijn dat ik vanuit huis werk. Binnen 10 minuten zit hij dan weer in de schoolbanken. Reservekleding wilde hij niet meer mee naar school. Het was vorig schooljaar immers niet één keer nodig geweest. Toch moet hij er nu dus weer aan. Voor een plasbroek dan. Een poepbroek is lastig zelf schoon te maken, helemaal zonder natte doekjes of washand.
Toch vraag ik me af waar deze terugval opeens vandaan komt. Zullen het alleen de feestdagen zijn? Of is er meer? Hij zit ook niet lekker in zijn vel en hij is moe (hij gilt nog steeds in zijn slaap, zo'n 3 tot 4 nachten per week). Maar we gaan ook nog steeds naar een alternatief natuurgenezeres. Misschien is dit een terugval voordat het de goede kant op gaat? Geen idee, maar als ouder maak je je er wel zorgen om. Ik vind het zielig voor hem. Maar ik ben ook bang dat, als dit op school zo doorgaat, hij ermee gepest gaat worden. Die leeftijd heeft hij nu. En kinderen kunnen hard en gemeen zijn. Ik ben blij dat hij goed ligt in de klas bij de andere leerlingen, maar dat kan maar zo omslaan. Hopelijk helpt het dat hij op karate zit en dwingt hij daarmee wat respect af. We moeten het afwachten...
Nog even wat betreft onze test met de luierbroekjes van het Kruidvat (zoals verteld in mijn vorige blog). Deze zijn helaas niet goed bevallen. Ze waren te stug en vooral bij het kruis is dat niet lekker. We hebben ze opgemaakt, maar we zullen ze niet nog een keer kopen...
Zoals hierboven omschreven is het een lastige tijd voor mijn zoon. Hij plast en poept continu in zijn broek. Ook weer op school! Gelukkig heeft hij een geweldige juf, die er heel goed en discreet mee omgaat. Hij durft het haar dan ook eerlijk te zeggen. Wij wonen dicht bij school, dus als hij een poepbroek heeft mag hij even snel naar huis komen om te verschonen. Wat is het dan fijn dat ik vanuit huis werk. Binnen 10 minuten zit hij dan weer in de schoolbanken. Reservekleding wilde hij niet meer mee naar school. Het was vorig schooljaar immers niet één keer nodig geweest. Toch moet hij er nu dus weer aan. Voor een plasbroek dan. Een poepbroek is lastig zelf schoon te maken, helemaal zonder natte doekjes of washand.
Toch vraag ik me af waar deze terugval opeens vandaan komt. Zullen het alleen de feestdagen zijn? Of is er meer? Hij zit ook niet lekker in zijn vel en hij is moe (hij gilt nog steeds in zijn slaap, zo'n 3 tot 4 nachten per week). Maar we gaan ook nog steeds naar een alternatief natuurgenezeres. Misschien is dit een terugval voordat het de goede kant op gaat? Geen idee, maar als ouder maak je je er wel zorgen om. Ik vind het zielig voor hem. Maar ik ben ook bang dat, als dit op school zo doorgaat, hij ermee gepest gaat worden. Die leeftijd heeft hij nu. En kinderen kunnen hard en gemeen zijn. Ik ben blij dat hij goed ligt in de klas bij de andere leerlingen, maar dat kan maar zo omslaan. Hopelijk helpt het dat hij op karate zit en dwingt hij daarmee wat respect af. We moeten het afwachten...
Nog even wat betreft onze test met de luierbroekjes van het Kruidvat (zoals verteld in mijn vorige blog). Deze zijn helaas niet goed bevallen. Ze waren te stug en vooral bij het kruis is dat niet lekker. We hebben ze opgemaakt, maar we zullen ze niet nog een keer kopen...
zaterdag 16 november 2013
Type luierbroekjes
Hoe ouder de kinderen worden, hoe groter ze worden. Dat is logisch. Maar wat lastiger wordt is goed passende luierbroekjes te vinden. In iedere supermarkt zijn de luierbroekjes van DryNites te vinden. Die zijn prima, mijn zoon vindt ze lekker zitten. Maar er is een groot verschil in grootte tussen de verschillende maten.
Mijn zoon hangt tussen zo'n maat in. Hij is nu acht jaar. De maten zijn opgebouwd naar leeftijd: 3 -5 jaar, 4-7 jaar en 8-15 jaar. De broekjes in de maat 4-7 jaar zijn te klein, maar de maat 8-15 jaar is te groot. Het nadeel is dan dat de urine er langs lekt, waardoor hij nog steeds een nat bed krijgt.
Een alternatief is het luierbroekje van UnderJams (van Pampers). Helaas zijn die maar in weinig winkels verkrijgbaar. Bij de drogisterij en de supermarkt bij ons in de buurt is hij uit het assortiment gehaald. Jammer, want de pasvorm van deze broekjes is net even anders. Die valt tussen de maten van DryNites in.
Veel meer keus is er niet dachten wij. Maar nu zag ik dat het Kruidvat ook een eigen merk heeft. En zij hebben er ook nog eens een goede naam aan gehangen, namelijk pyjamabroekjes. Dat is minder intimiderend voor deze kinderen. Die gaan we nu maar eens uitproberen.
Doordat er een taboe heerst op zindelijkheidsproblemen en bedplassen bij kinderen is er weinig bekend over dit soort slaapbroekjes. Dat is jammer, als het taboe doorbroken kan worden hebben deze kinderen veel meer rust. Ik hoop dat er meer mensen zijn die mij willen helpen dit taboe te doorbreken! Fabrikanten zouden daar ook mee kunnen helpen!
Heeft iemand nog tips voor andere stoere luierbroekjes voor jongens?
Mijn zoon hangt tussen zo'n maat in. Hij is nu acht jaar. De maten zijn opgebouwd naar leeftijd: 3 -5 jaar, 4-7 jaar en 8-15 jaar. De broekjes in de maat 4-7 jaar zijn te klein, maar de maat 8-15 jaar is te groot. Het nadeel is dan dat de urine er langs lekt, waardoor hij nog steeds een nat bed krijgt.
Een alternatief is het luierbroekje van UnderJams (van Pampers). Helaas zijn die maar in weinig winkels verkrijgbaar. Bij de drogisterij en de supermarkt bij ons in de buurt is hij uit het assortiment gehaald. Jammer, want de pasvorm van deze broekjes is net even anders. Die valt tussen de maten van DryNites in.
Veel meer keus is er niet dachten wij. Maar nu zag ik dat het Kruidvat ook een eigen merk heeft. En zij hebben er ook nog eens een goede naam aan gehangen, namelijk pyjamabroekjes. Dat is minder intimiderend voor deze kinderen. Die gaan we nu maar eens uitproberen.
Doordat er een taboe heerst op zindelijkheidsproblemen en bedplassen bij kinderen is er weinig bekend over dit soort slaapbroekjes. Dat is jammer, als het taboe doorbroken kan worden hebben deze kinderen veel meer rust. Ik hoop dat er meer mensen zijn die mij willen helpen dit taboe te doorbreken! Fabrikanten zouden daar ook mee kunnen helpen!
Heeft iemand nog tips voor andere stoere luierbroekjes voor jongens?
zondag 27 oktober 2013
Alternatieve geneeswijze en andere zindelijkheidstraining
Het gaat goed! En niet alleen met het plassen en poepen, maar ook met het slaapwandelen en de nachtelijke angstaanvallen. Sinds een paar weken is mijn zoon onder behandeling bij een alternatief natuurgenezeres. Heel vaag allemaal. Ik blijf er te nuchter voor, maar het lijkt aan te slaan. In ieder geval voor het slaapwandelen en de nachtelijke angstaanvallen. Afgelopen week heeft hij maar 1 keer gegild in zijn slaap. En wij? Wij hebben weer nachten heerlijk doorgeslapen!
Afgelopen paar weken gaat het ook goed met zijn zindelijkheidsprobleem. De dagen dat hij droog blijft overheersen weer. Dit is wel vaker gebeurd, dus het is nog even afwachten of dit blijvend is. De alternatief natuurgenezeres pakt ook dit probleem bij hem aan. Mijn zoon gelooft erin en baat het niet, dan schaadt het niet. Het is het proberen waard!
Duidelijk is wel, dat er nu geen druk meer op het plassen/poepen ligt bij hem. De zindelijkheidstraining, zoals voorgesteld door de artsen in het ziekenhuis, werkte bij hem niet. We hebben de training over een andere boeg gegooid (in overleg met de artsen). Hij mag meebepalen hoe we het aanpakken. Als eerste zijn we begonnen met de vaste momenten er beter in te brengen. Hij moet nu 's middags als hij uit school komt en 's avonds voor het eten naar het toilet gaan. Die momenten proberen we er al langer in te krijgen, maar als meneer niet wil... Je mag hem niet dwingen, dat werkt weer averechts. Het is dus aan ons de taak om hem duidelijk te maken dat hij dat voor zichzelf doet en niet voor ons. Dat het hem helpt om de dag droog door te komen. Gelukkig merk je dat hij nu de leeftijd krijgt dat hij dat ook begrijpt. De volgende stap is nu dat wij hem niet meer sturen (en dat is heel moeilijk als je het gewend bent!) maar dat hij die vaste momenten zelf signaleert. Op dat punt zitten we nu. Hoewel het nu Herfstvakantie is geweest en hij nog niet uit zichzelf gaat, heeft hij toch weinig ongelukjes gehad deze week. En, ik weet niet of het met elkaar te maken heeft, maar ook 's nachts gaat het beter. Regelmatig plast hij door zijn luierbroekje heen, het gaat erlangs als hij vol zit. Maar ook dat gaat de laatste weken beter.
De training doen we nog steeds samen met de artsen in het ziekenhuis. Als een training niet geschikt is voor je kind, dan moet er een andere weg gekozen worden. Zij coachen mij hierbij, maar mijn zoon heeft zelf meer inbreng. Doordat hij alles letterlijk opvat, moet je extra goed nadenken hoe bepaalde dingen gebracht worden. Hij vat het anders op een andere manier op. Dat weten we nu en daar kunnen we wat mee!
Nu maar hopen dat ik niet te vroeg gejuicht heb met bovenstaande opschrijven...
Afgelopen paar weken gaat het ook goed met zijn zindelijkheidsprobleem. De dagen dat hij droog blijft overheersen weer. Dit is wel vaker gebeurd, dus het is nog even afwachten of dit blijvend is. De alternatief natuurgenezeres pakt ook dit probleem bij hem aan. Mijn zoon gelooft erin en baat het niet, dan schaadt het niet. Het is het proberen waard!
Duidelijk is wel, dat er nu geen druk meer op het plassen/poepen ligt bij hem. De zindelijkheidstraining, zoals voorgesteld door de artsen in het ziekenhuis, werkte bij hem niet. We hebben de training over een andere boeg gegooid (in overleg met de artsen). Hij mag meebepalen hoe we het aanpakken. Als eerste zijn we begonnen met de vaste momenten er beter in te brengen. Hij moet nu 's middags als hij uit school komt en 's avonds voor het eten naar het toilet gaan. Die momenten proberen we er al langer in te krijgen, maar als meneer niet wil... Je mag hem niet dwingen, dat werkt weer averechts. Het is dus aan ons de taak om hem duidelijk te maken dat hij dat voor zichzelf doet en niet voor ons. Dat het hem helpt om de dag droog door te komen. Gelukkig merk je dat hij nu de leeftijd krijgt dat hij dat ook begrijpt. De volgende stap is nu dat wij hem niet meer sturen (en dat is heel moeilijk als je het gewend bent!) maar dat hij die vaste momenten zelf signaleert. Op dat punt zitten we nu. Hoewel het nu Herfstvakantie is geweest en hij nog niet uit zichzelf gaat, heeft hij toch weinig ongelukjes gehad deze week. En, ik weet niet of het met elkaar te maken heeft, maar ook 's nachts gaat het beter. Regelmatig plast hij door zijn luierbroekje heen, het gaat erlangs als hij vol zit. Maar ook dat gaat de laatste weken beter.
De training doen we nog steeds samen met de artsen in het ziekenhuis. Als een training niet geschikt is voor je kind, dan moet er een andere weg gekozen worden. Zij coachen mij hierbij, maar mijn zoon heeft zelf meer inbreng. Doordat hij alles letterlijk opvat, moet je extra goed nadenken hoe bepaalde dingen gebracht worden. Hij vat het anders op een andere manier op. Dat weten we nu en daar kunnen we wat mee!
Nu maar hopen dat ik niet te vroeg gejuicht heb met bovenstaande opschrijven...
Abonneren op:
Posts (Atom)